Þá byrjum við aftur...Þórunn Jónsdóttir

Jæja, þá er ég komin heim...eins og flestir hafa kannski áttað sig á. Eftir tvo daga var allt orðið venjulegt, svolítið eins og ég hafi bara aldrei farið neitt. Að undanskildum örfáum málvillum í íslenskunni, sem eru þó farnar að verða sjaldgæfari. Og nú er liðnir næstum því tveir mánuðir, mánuðir sem fór í vinnu og nám (já - mér var skellt í sumarskóla). En núna er ég semsagt búin að vinna upp 2. bekk í Kvennó og fæ að fylgja mínum jafnöldrum inn í 3. bekk - sem er bara algjör draumur. Og svo er ég byrjuð að vinna á Hrafnistu og allt bara komið á fullt. Svolítið skrítið hvað sólahringarnir er stuttir núna, úti náði maður að gera allt sem maður vildi og rúmlega - en hérna er eins og tíminn fljúgi bara í burt.
En allavega - ég skrifa kannski inn á síðuna annað slagið, svona bara til að láta vita af mér.

Þórunn.

Ekki a morgun, heldur hinn...Þórunn Jónsdóttir

Jaeja gott folk, nu er bara alveg ad koma ad thvi ad eg taki flugvelina og hitti aftur folkid sem eg skildi eftir a kaldri eyju i nordur Atlantshafinu fyrir um thad bil 11 manudum sidan. Ja thetta ar hefur aldeilis lidid hratt, og nu er komid ad thvi ad kvedja alla.

I byrjun vikunnar var eg asamt 90 odrum skiptinemum i Ardennafjollunum ad kvedja, og thar var gratid og gratid og gratid. Einhvern veginn skipti thad ekki mali hvort madur var ad kvedja tyrknesku stelpuna sem madur hitti a hverjum einasta degi, eda norska strakinn sem madur var ad hitta i fyrsta sinn... alltaf fadmadi madur thau jafn fast ad ser. Og adrir ferdamenn a gistiheimilinu i Brozee stordu undrandi a thessa nitiu hagratandi skiptiema sem fylltu andyrid a medan their bidu eftir ad fostuforeldrarnir kaemu ad saekja tha.



En eg sit herna a netkaffi i Brussel og er ad drepa timann. Eg var ad koma ur klippingu a minni skemmtilega bleiku hargreidslustofu i midju tyrkjahverfinu, og eftir 20 minutur tek eg straetoinn a a veitingastad i midbaenum thar sem ad eg mun hitta fjolskylduna mina, ef allt gengur eftir. Vid aetlum ad borda "les moules" i seinasta sinn adur en eg fer, og svo aetlum vid i leikhus i tilefni thess ad Sandrine er 25 ara i dag.

Annad kvold er svo afmaelisparty fyrir Sandrine/Kvedjuparty fyrir mig og tha er heimagerd pitsa og jardaberjakaka a matsedlinum, og oll fjolskyldan og vinir og kunningjar sem koma.

A laugardagskvoldid lendi eg svo i Keflavik....

Vid sjaumst tha,

Thorunn.

Rome...j'y vais demain!Þórunn Jónsdóttir

Ja, thad eru ekki nema 10 dagar eftir af Belgiuarinu minu. Og eins og mig hlakkar til ad sja ykkur, tha er thad lika ansi sorglegt ad thurfa ad kvedja alla sem eg a ad herna uti.

En a morgun fer eg med minum belgisku systrum til Romar, og eg get ekki bedid! Vid fljugum eldsnemma um morguninn og komum svo heim seint a laugardagskvoldid. Eg veit ad thad er ekki langt, en vid munum hlaupa a milli pitsustada, fornminja og listasafna i theirri hitabylgju sem er thar nuna sem hljomar ekki svo slaemt thar sem eg sit herna og hlusta a regnid berja a gluggunum. En daginn eftir heimkomuna fer eg sudur til Ardennafjallana i AFS "End of stay" budir og kem svo heim thirdjudaginn eftir thad. Midvikudaginn tharf eg ad byrja ad pakka og kaupa thad seinasta sem eg tharf adur en eg fer heim. A fimmtudaginn fer eg til Brussel i leikhus til ad halda upp a 25 ara afmaeli Sandrinar. Af fostudaginn klara eg ad pakka og a laugardaginn flyg eg til Kaupmannahafnar og svo Keflavikur....

Thegar thad sem eftir er kemst fyrir a svona faum linum og madur faer dagleg sms fra modur sinni sem i stendur "Vid sjaumst eftir x daga" tha veit madur ad thad er alveg ad verda buid.

Eg veit ekki hvort eg hef tima til ad skrifa meir adur en eg kem...vid sjaum til.

Ef ekki tha sjaumst vid eftir ruma viku.

Thorunn.

SólardagarÞórunn Jónsdóttir

Já, veðrið hefur heldur betur breyst hérna síðustu daga og við erum alveg bara að stikna úr hita. Og það er alveg meira en nóg að gara, hver dagur er nýttur hið ýtrasta.
 
Föstudaginn síðasta, þann 15., þá var síðasta prófið mitt. Munnlegt próf í listasögu - eða "histoire de l'art" eins og þeir segja. Það gekk alveg ágætlega, ég var búin að leggja öll þessi málverk á minnið og málara og tímabil og "stíla". Málin flæktust nú samt aðeins þegar ég þurfti að útskýra af hverju ákveðið málverk væri "neo-klassískt" eða "barróskst" þegar málin flæktust aðeins. En aðalmálið er að það er afstaðið.

Svo laugardaginn eftir það, eftir að hafa sofið fram að hádegi, lögðum við mamman og pabbinn og Sandrine af stað til Blegny. Þar fórum við niður í gömlu kolanámurnar sem eru þar staðsettar, sem betur fer ekki of lengi þar sem að ég er ekkert allt of mikið fyrir að vera innilokuð í jörðinni. Eftir það fórum við og keyptum kíló af kirsjuberjum á næsta sveitabæ og borðuðum á okkur gat. Nú er "the season" fyrir kirsuber hérna og lítið annað borðað. Um kvöldið fórum við svo á spænskan veitingastað rétt hjá Herve. Þar borðuðum við vel þrátt fyrir ansi mörg óheppileg atvik. Okkur tókst tvisvar að hella niður glösum, að henda einum gaffli og einni skeið á gólfið, mér tókst að sprauta sjó framan í andlitið á mér þegar ég var að reyna að opna einn skelfiskinn og Sandrinu tókst að missa gleraugun sín ofan í súpuna sína. Enda þorðu greyið þjónarnir ekki að víkja frá borðinu okkar...

En á sunnudaginn fórum við svo til Aubechies, þar sem er safn - eins konar bær sem var byggður eins og fólk lifði á forsögutímum. Þar skemmtum við okkur ágætlega um daginn. Um kvöldið fór ég til Brussel með Sandrine.

Í gær, mánudaginn, fórum við Sandrine svo með rútu/strætónum til Breendonk þar sem eru gamlar útrýmingabúðir nasista, sem að við skoðuðum.

Í dag svaf ég svo til hádegis og fór svo á AFS skrifstofuna í Brussel að finna Sandrine (sem vinnur þar) og við fórum út að borða í hádeginu á æðislegan stað nálægt skirfstofunni. Svo kvaddi ég Sandrine og fór í miðbæinn og kíkti smá í búðir, en tók svo lestina heim klukkan þrjú. Í þetta sinn tókst þeim að troða þúsund manneskjum í einn lestarvagn (eða næstum því) og ég get sko sagt ykkur það að í þessum hita þá er það ekki það skemmtilegasta sem ég geri að standa í einn og hálfan tíma í allt of troðinni lest!

En nú er ég sem sagt komin heim og ákvað að skrifa hérna nokkrar línur áður fyrst ég hef nú smá tíma.

En við sjáumst eftir nokkra daga

Þórunn

RigningardagarÞórunn Jónsdóttir

Hæ,

Af mér er allt gott að frétta eins og venjulega. Í gær héldum við fjölskyldan til Hertogadæmsins Lúxemborgar til að kynna okkur þar land og þjóð.

Fyrsta stopp var Clervaux sem er bær í norðurhluta Lúxemborgar, þar skoðuðum við gamalt munkaklaustur. Það var í þessu klaustri sem hann Halldór Laxness dvaldi og varð kaþólskur á sínum tíma. (Fyrir þá sem ekki vita þá er hann einna helst frægur fyrir það að vera eini þekkti Íslendingurinn sem komst upp með að brjóta -ng og -nk reglurnar, auk þess sem hann skrifaði nokkrar bækur).


Clervaux-klaustrið. Fékk myndina af netinu þar sem að það er verið að gera það upp að utan og ekkert sérlega fallegt um þessar mundir.

Þegar við vorum búin að skoða klaustrið og ætluðum að halda ferð okkar áfram byrjaði að rigna...og svo heyrðum við þrumur...og svo laust eldingu niður í nokkura metra fjarlægð frá okkur og ekkert hefur nokkurn tíman gert mig jafn hrædda. Svo byrjaði gríðarlegum snjókökklum að rigna af himnum og við þorðum ekki að keyra af stað fyrr en það væri liðið hjá.




Lúxemborg, miðbærinn.


Ég með gamalli fallbyssu í virkisgröfunum...smá lokuð augun.


Aurore, pabbinn og mamman í virkisgröfunum.

Næsta stopp var svo Luxembourg ville eða höfuðborgin. Þar skoðuðum við bæinn, gamla og nýja, gamla virkisgarða og fleira spennandi. Eftir það fórum við í mat hjá einni frænkunni sem býr alveg við landamæri Belgíu og Lúxemborgar. Og svo vorum við komin heim um eitt í nótt, og í dag erum við á leiðinni í skírn hjá einum litla frændanum, erum að leggja af stað þannig að ég ætti eiginlega að drífa mig. Við (eða þau öllu frekar) eru að fara að kjósa í leiðinni).

En við sjáumst eftir 27 daga!!! (Sem er minna en 4 vikur).

Þórunn.

Orðin 18...Þórunn Jónsdóttir

Já, ég er orðin 18, sjálfráða og allt. Og þúsund þakkir fyrir allar afmæliskveðjurnar, kom smá á óvart hversu margir mundu eftir mér og það gladdi mitt litla hjarta =)

En já, afmælisdagurinn byrjaði rólega, matur hjá ömmu og afa, en um kvöldið fórum við til Antwerpen á tónleika með Evanescence, sem voru ótrúlega flottir þó svo að ég sé engin gríðarlegur aðdáandi þá skemmti ég mér konunglega.

Og afmælisgjöfin frá fjölskyldunni var kort.... með mynd af einhverri styttu sem ég kannaðist ekkert við, svo þegar ég sneri því við stóð: Til hamingju með afmælið - með þessari ferð til Rómar 28-30 júní!!! Ég er að fara til Rómar =) Er alveg í skýjunum...

En já, bara 33 dagar eftir, styttist...og ég er ansi fullbókuð þennan seinasta mánuð.
Kossar og knús

Þórunn

Disneyland =)Þórunn Jónsdóttir

Ríkisstjórnin fallin, Evróvisjón og allt hitt!Þórunn Jónsdóttir

Þetta blogg, með íslenskum stöfum, er tileinkað honum afa mínum sem kom með kvörtun yfir slæmri ritun frá mér. 

Ég frétti ég að ríkistjórnin væri fallin samkvæmt nýjustu könnun Gallup (og við vitum nú öll hversu áreiðanlegt það er). Ég ætla nú ekki að koma með langan pistil þrátt fyrir ákveðnar skoðanir, ég bara treysti ykkur fyrir þessu þar að það eru ennþá nokkrar vikur í að þessi stúlkukind fái sinn kosningarétt.

Allavega, þá er ekki mikið annað frétta, bara lífið sem heldur áfram. Í lok maí erum við á leiðinni í Disney-land í París, við fjórar stelpurnar í fjöslkyldunni ætlum í road-trip þangað. Annars styttist og styttist í heimkomuna, innan við tveir mánuðir!

Og svo er það evróvisjón í kvöld... ég skal kjósa Ísland ef þið kjósið Belgíu (ekki það að ég hafi heyrt belgíska lagið)...

En allavega, ég er ennþá lifandi, stend í báðar fætur og anda inn og út....

Elska ykkur

Þórunn

(En ef ríkistjórnin fellur, er það nokkuð svo slæmt? Er ekki komin tími á að koma með nýja stjórn? "Sjálfstæðisflokkurinn hefur þá stefnu að nýta náttúruauðlyndir og vernda náttúruna í leiðinni"  Veistu ég held að það yrði bara yndislegt að koma þeim í stjórnarandstöðu, er það ekki?)

Belgiskir paskar!!!Þórunn Jónsdóttir

Hae....

Seinustu viku var eg a althjoda song- og dansnamskeidi i Brussel. Thar gisti eg heima hja Sandrine og for svo med metro til Anderlecht alla daga og var thar med odrum skiptinemum og Belgum. Thad var svaka gaman, ad hitta krakka ur odrum herudum sem eg hafdi ekki mikid sed herna i Belgiu. Thar sem Sandrine byr i midju Tyrkjahverfinu i Brussel, var bordud tyrknesk pitsa og tyrkneskt braud i morgunmat alla daga. Og svo safnadi eg loks upp nogu miklu hugrekki til ad fara i fyrstu klippinguna mina i Belgiu, longu kominn timi. En eg bara treysti ekki hverjum sem er. En Sandrine fann einhverja stofu i somu gotu og hun byr og pantadi tima fyrir mig. OG a fostudagsmorguninn for eg, fann ad lokum thessa stofu sem het "Nil". Og hun var sko bleik. Allir veggir BLEIKIR. Konan var med BLEIKT har, eg fekk BLEIKA sla og hun klippti mig med BLEIKUM skaerum. Og meira ad segja var siminn BLEIKUR. OG eg sa astaedu til thess ad taka thad fram ad eg aetladi ad halda minum natturulega haralit. Konan virtist ekkert yfir sig hrifin med tha athugasemd, en sem betur fer kom tho eg ekki ut litandi ut eins og ponyhestur.

A laugardeginum for eg svo med Sandrine til Bruges a sukkualdifestival, og ja thar var sko sukkuladi, og meira sukkuladi. Allt sem tengist sukkuladi. Oll silljon belgisku sukkuladimerkin med kynningar, og ja hin svisskensku og fronsku lika. Fullt af sukkuladilistaverkum, sukkuladidrykkjum, sukkuladinuddolium, sukkuladigosbrunnum og fleira og fleira.

I dag var svo Karnival herna i Auvelais, ansi litid Karnival - en Karnival samt sem adur! Og eg for med Sandrine, Aurore, Marie (vinkonu Sadnrine og fronskukennaranum minum) og Ahmed manninum hennar. Thad var bara ansi gaman, thott thetta hafi ekki verid neitt svaka mikilfenglegt. Marie tilkynnti mer thad ad thetta vaeri eini dagur arsins thar sem thu getur sed folk i thessum bae. Og hun hefur rett fyrir ser, thar sem thetta er i fyrsta sinn sem eg hef sed eitthvad af folki herna.

Svo komu klukkurnar fra Rom og flugu yfir gradinn okkar og skildu eftir paskaegg i gardinum okkar. Skildi ekki alveg thessa sogu en allavega fengum vid hver og ein poka fullan af sukkuladieggjum i tilefni paskanna.

Reyni ad setja inn myndir nuna.

Thorunn.

Paskafriid gengur i gard...Þórunn Jónsdóttir

Thridja bloggid a thremur dogum, thetta er bayrjar vel hja mer thetta blogg-atak. En mer fannst eg bara tilneydd, thar sem ad eg kom heim i dag, eftir skola og var thar ekki gulur og raudur pakki a eldhusbordinu. Glöggir lesendur atta sig kannski a thvi ad gult og rautt thydir posturinn a Islandi, og thad bodar alltaf gott. Og thad var hun Hafdis, sem hlytur ad vera yndislegasta fraenka i heimi sem hafdi fyrir thvi ad senda mer islenskt paskaegg og fleira godgaeti, auk thess sem hun let med fullt af blodum og timaritum a islensku. Takk, elsku besta Hafdis!

En dagurinn i dag, seinasti dagurinn fyrir paskafriid var bara nokkud finn. Byrjadi daginn a ad vakna klukkutima of snemma, eitthvad sem gerist aldrei, held eg se buin ad erfa morgunhanagenid fra foreldrum minum. Kannski komin timi til. EN morguininn for semsagt i ad klara bokina "Le soleil des Scorta" eftir Laurent Gaudé. Skyldulesning i fronsku, eitthvad annad en thessar Islendingasogur sem madur pinir ofan i sig tharna nordur i Atlantshafinu. Alveg aedisleg bok fannst mer. En svo for eg a faetur og tok lestina ad venju, 25 minutur fra Auvelais til Namur og 5 minutum of sein eins og venjulega. Klukkan 8:20 var eg svo sest inn i tima med bekknum minum, og til klukkan 11:05 svafum vid oll vaert vid bordin okkar a medan listasogukennarinn taladi um impressjonisma og realisma, Monet og Manet. Ad theirri hvild lokinni var haldid i stuttan fronskutima thar sem vid spiludum Trivial Pursuit, a fronsku er thad ogn erfidara en a islensku. Eftir thad forum vid i therfaldan tima i "skapandi-listir". Kennarinn var buinn ad gefa okkur leyfi til ad nota fyrsta timann i ad halda sma veislu, allir komu med eitthvad sma a hladbord. En eg held ad vid hofum adeins misreiknad okkur i matarmagninu thvi ad vid vorum med allt of mikid og allir bordudu a sig nokkur got. Kennarinn kom meira ad segja med kampavin handa okkur (eg held ad thad myndi aldrei gerast a Islandi). Thegar vid vorum loksins buinn ad klara allt pastad, oll bagette-braudin, salotin, kuskus-id, kokurnar, ponnukokurnar, og gosid var thridji timinn ad klarast. Ja, Belgar flyta ser ekki vid matarbordid. En eftir skola for eg me Elise, Djoiu, Louise og Adrien ad "boire un verre" sem er alveg helgur sidur herna og spila nokkur spil til ad fagna thvi ad paskafriid var gengid i gard.

En ja, paskafriid er komid i allri sinni dyrd! Bruxelles, Binche og fullt fleira planad (auk sma heimalaerdoms). Og eg get varla bedid! Fer til Bruxelles a sunnudagskvoldid og verd thar i viku hja Sandrine.

En jaeja, er farinn ad lesa Moggan fra Hafdisi, minni aftur a myndirnar her til hlidar.

Thorunn